Oprócz poprawy unaczynienia osteopata, także stara się zrównoważyć napięcia w systemie powięzi, układzie nerwowym I  wisceralnym.  Czynniki zewnętrze działające negatywnie – od nieprawidłowej diety, stresów przez urazy mechaniczne, po operacje – powodują powstanie licznych napięć, zrostów i zwłóknień, które zaburzają pierwotny fizjologiczny ruch tkanek I płynów, który zapewnia nam równowagę. Osteopatia ma na celu zatem wyzwolenie i rozwijanie wszystkich naturalnych zasobów organizmu, korzystając z obserwacji, skupia się na pacjencie, a nie tylko na jego chorobie. Zastosowanie tylko samej fizjoterapii umożliwia nam wpływ na pracę w układzie mięśniowo-szkieletowym, poprzez pracę z tkankami miękkimi, uwalniając restrykcję stawowe, dzięki czemu pacjent jest w stanie odzyskać prawidłowe wzorce ruchowe.

Choć założeniem w obu wspomnianych dziedzinach medycyny jest przywrócenie pacjenta do zdrowia, to jednak w przypadku osteopatii mamy do czynienia z o wiele szerszym wpływem na całego człowieka poprzez zastosowanie wielosystemowych technik, która – jak zostało to już wspomniane – obejmuje zarówno sferę cielesną, jak i emocjonalną.

Stosując fizjoterapię, która zdecydowanie jest dużym wsparciem w przeciążeniach, wadach, urazach I stanach po operacyjnych, staramy się zlikwidować ból i odtworzyć u pacjenta utracone funkcje lub wytworzyć kompensacje, w celu maksymalnego usprawnienia, uzyskania samodzielności i powrotu do zdrowia, w możliwie jak najkrótszym czasie.